Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Η τεμπελιά ως πραγματική αλήθεια του ανθρώπου – Καζιμίρ Μάλεβιτς

Η τεμπελιά ως πραγματική αλήθεια του ανθρώπου – Καζιμίρ Μάλεβιτς

[…]

Kατασκευάσαμε μια μηχανή. Αμέσως ο καπιταλιστής τη χρησιμοποίησε στην υπηρεσία της ιδέας του που του εξασφάλιζε τη δυνατότητα να μειώνει το εργατικό δυναμικό, αλλά να αυξάνει το κεφάλαιο, στερώντας από τους εργάτες τον χαμηλότερο μισθό, τα χρήματα που λάμβαναν ως τίτλο τεμπελιάς. Πολλοι τέτοιοι τίτλοι παρέμειναν στον επιχειρηματία. Ο εργάτης υποχρεώθυηκε να περιοριστεί σε μέρες αργίας, κατά τις οποίες ξεκουραζόταν σωματικά, ενώ οι επιχειρηματίες απολάμβαναν μία άνευ ορίων τεμπελιά.

Το σοσιαλιστικό σύστημα θα αναπτύξει ακόμη περισσότερο τη μηχανή κι εκεί βρίσκεται όλο το νόημα του, το οποίο συνίσταται στο να απελευθερώσει όσο το δυνατόν περισσότερο το εργατικό δυναμικό από τη δουλειά˙ με άλλα λόγια να μεταμορφώσει όλους τους εργάτες ή ακόμα και ολόκληρη την ανθρωπότητα σε κύριο εξίσου αργόσχολο με τον καπιταλιστή που μεταθέτει στα χέρια του λαού όλους τους κάλους και όλη του τη δουλειά.

[...]

Πλέον, μπορούμε να διαβάσουμε χαραγμένη στο μέτωπο της ότι είναι η αρχή κάθε εργασίας και ότι, χωρίς εκείνη, δεν θα υπήρχε εργασία. Η τεμπελιά βρίσκεται στις απαρχές του κόσμου, και με την κατάρα της εργασίας οφείλει να αποκαταστήσει τον καινούργιο της παράδεισο. Η τεμπελιά τρομάζει τους λαούς και εκείνοι που επιδίδονται σε αυτήν καταδιώκονται εξαιτίας της, γιατί κανένας δεν αντιλήφθηκε την αλήθεια της, αλλά την ονομάσαμε <<μητήρ πάσης κακίας>>, ενώ είναι η μητέρα της ζωής. Ο σοσιαλισμός είναι φορέας της απελευθέρωσης στο επίπεδο του ασυνείδητου, αλλά και αυτός τη συκοφαντεί, χωρίς να καταλαβαίνει ότι είναι η τεμπελιά που τον γέννησε. Και, μέσα στην τρέλα του, αυτός ο γιος τη χαρακτηρίζει μητέρα όλων των ατελειών. Δεν είναι αυτός ο γιος που θα απαλείψει το ανάθεμα και με το μικρό αυτό κείμενο θέλω να εκμηδενίσω τη συκοφαντία και να καταστήσω την τεμπελιά από μητέρα όλων των ατελειών, μητέρα της τελειότητας.

12 Φεβρουαρίου 1921, Βίτεμπσκ

Απόσπασμα(τα) από το 'Η τεμπελιά ως πραγματική αλήθεια του ανθρώπου' - Καζιμίρ Μάλεβιτς (Kazimir Malevitch)