Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Πρώτη νύχτα στην Ακρόπολη - Γκρέγκορι Κόρσο

Πρώτη νύχτα στην Ακρόπολη - Γκρέγκορι Κόρσο

Η νύχτα ήταν ωραία
όλα τα φώτα του ουρανού αναμμένα,
η νύχτα ήταν μαύρη ήταν λευκή
και το φεγγάρι σαν το στήθος μιας γυναίκας
που βύζαινε καλά ο Παρθενώνας.

Γρήγορα μέσα κι έξω απ' τις κολόνες
σαν πληγωμένο φάντασμα
τούτο ονειρεύτηκα.
Κι αυτό δεν ήταν όνειρο,
εκείνες οι καρυάτιδες στον ίσκιο του φεγγαριού
εκείνες οι καρυάτιδες
οι καρυάτιδες

Με το πρόσωπο πάνω σ' ένα στύλο έκλαψα
έκλαψα για τον ίσκιο μου
εκείνον τον αγαπημένο πιστό φρουρό
που ήταν ριγμένος πάνω στου κόσμου
το πιο όμορφο πάτωμα.

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Το υπόγειο - Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Το υπόγειο - Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

[...]

«Στις αναμνήσεις κάθε ανθρώπου υπάρχουν πράγματα που δεν τα εμπιστεύεται σ’ όλο τον κόσμο, μα μόνο στους φίλους του. Υπάρχουν άλλα που δεν τα εμπιστεύεται στους φίλους του, και μόλις τα λέγει στον εαυτό του, κι αυτό στα κρυφά. Και τέλος υπάρχουν κι εκείνα που ο άνθρωπος φοβάται να τα ομολογήσει στον ίδιο του τον εαυτό κι αυτού του είδους τα πράγματα μαζεύονται σε αρκετά μεγάλη ποσότητα σε κάθε άνθρωπο καθώς πρέπει. Όσο μάλιστα είναι πιο καθώς πρέπει ο άνθρωπος, τόσο και περισσότερα πρέπει νά 'χει απ’ αυτά τα πράγματα.»

[...]

Απόσπασμα από 'Το υπόγειο' - Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι